ZÜRİH – İsviçre’de çocuklara yönelik cinsel istismar davalarında ceza adalet sisteminin işleyişi yeniden tartışma konusu oldu. Uzmanlar, özellikle okul öncesi yaştaki çocukları ilgilendiren vakaların büyük bölümünün yeterli delil oluşturulamadığı gerekçesiyle dava aşamasına gelmeden kapatıldığını belirtiyor.

Tages-Anzeiger’in haberine göre, çocuk istismarı davalarında uzman avukat Viviane Lüdi, okul öncesi ve anaokulu çağındaki çocuklarla ilgili cinsel istismar şikâyetlerinin yaklaşık onda dokuzunun soruşturma aşamasında sonuçsuz kaldığını ifade etti.

Haberde yer verilen örnek olayda, dört yaşındaki bir çocuğun babası hakkında cinsel istismar iddiasıyla suç duyurusunda bulunuldu. Çocuk, uzman psikolog eşliğinde ifade vermesine rağmen savcılık, ifadelerin cezai kovuşturma için yeterli kesinlik taşımadığı gerekçesiyle dosyayı kapattı. Baba suçlamaları reddederken, iddiaların çocuğa annesi tarafından yönlendirildiğini öne sürdü.

Uzmanlar, sorunun polis veya savcılıktan değil, İsviçre Ceza Muhakemesi Kanunu’ndan kaynaklandığını savunuyor. Mevcut uygulamada küçük çocukların ifadeleri de yetişkinlerle aynı hukuki güvenilirlik kriterlerine göre değerlendiriliyor. Oysa çocukların yaşları gereği olayları kronolojik sırayla anlatmakta, ayrıntıları hatırlamakta ve yaşadıklarını açık şekilde ifade etmekte zorlandıkları belirtiliyor.

Haberde ayrıca, sanığın çocuğun ifadesini dinleyebilmesine imkân tanıyan mevcut düzenlemenin de eleştirildiği aktarıldı. Uzmanlara göre bu durum birçok çocuğun korku nedeniyle konuşmaktan vazgeçmesine yol açabiliyor.

Çocuk koruma uzmanları, ceza soruşturmasının düşürülmesinin olayın yaşanmadığı anlamına gelmediğini vurgularken, yalnızca mahkûmiyet için yeterli hukuki delil bulunamadığını ifade ediyor.

Araştırmacılar ve çocuk hakları savunucuları, küçük yaştaki mağdurların daha etkin korunabilmesi için Ceza Muhakemesi Kanunu’nun çocukların gelişim düzeyi ve ihtiyaçları dikkate alınarak yeniden düzenlenmesi gerektiğini belirtiyor. Ayrıca, istismar iddialarına rağmen bazı mahkemelerin çocukların suçlanan ebeveynle kişisel ilişki kurmasını sürdürme yönündeki kararlarının da yeniden değerlendirilmesi gerektiği görüşü dile getiriliyor.